Gdzie leczyć alkoholizm?

Wybór placówki, w której poddamy się terapii alkoholizmu, nie należy do łatwych zadań. Podczas podejmowania decyzji należy wziąć pod uwagę bardzo wiele kwestii: od kompetencji pracującego w niej personelu, poprzez zakres usług, aż po lokalizację, wyżywienie czy warunki zakwaterowania. Jedno jest pewne: nie należy próbować poradzić sobie z tym problemem samodzielnie, gdyż rozbrojenie wszystkich mechanizmów uzależnienia wymaga nie tylko wysiłku, ale przede wszystkim specjalistycznej wiedzy.

Kim jest alkoholik?

Myśląc o osobach uzależnionych od alkoholu, często wpadamy w pułapkę stereotypów. Tymczasem ich wygląd, status społeczny i sytuacja życiowa nie zawsze odzwierciedlają najbardziej rozpowszechnione wyobrażenia. Alkoholikiem oczywiście może być zaniedbany bezdomny, ale choroba ta może dosięgnąć także, robiącego błyskotliwą karierę, człowieka sukcesu, który wygląda nienagannie, jest otoczony wianuszkiem przyjaciół i znajomych oraz współtworzy pozornie szczęśliwą rodzinę. Niewykluczone, że takich nałogowców może być nawet więcej, ponieważ skutecznie się ukrywają, latami zwodząc zarówno bliskich, jak i samych siebie.

Trudno się temu dziwić, ponieważ picie jest w naszej kulturze zachowaniem nie tylko akceptowalnym, ale często także wręcz mile widzianym. Wznosimy toasty na imprezach, przyjęciach rodzinnych, podczas niezobowiązujących wyjść na miasto z przyjaciółmi, świętowania sukcesów, wakacji, randek, a nawet spotkań o charakterze służbowym. Wiele osób chwali się „mocną głową”, zaś anegdoty o różnego rodzaju wyskokach w stanie odurzenia są opowiadane bez wstydu czy wręcz z dumą.

Jakie sytuacje i zachowania mogą świadczyć o tym, że dana osoba traci kontrolę nad piciem alkoholu i zaczyna rozwijać uzależnienie psychiczne i fizyczne? Warto pamiętać, że tzw. alkoholicy wysokofunkcjonujący często bardzo skutecznie ukrywają swój problem. Piją w samotności, a podczas spotkań towarzyskich zdarza im się spożywać dodatkowe dawki środka odurzającego w ukryciu. Traktują alkohol jak rozwiązanie swoich zmartwień i piją go, by zapomnieć o problemach, zagłuszyć smutek, złość czy napięcie.

Mogą podejmować próby czasowej abstynencji, by udowodnić sobie, że wciąż sprawują pełną kontrolę nad sobą i swoim zachowaniem. Rozwija się u nich coraz większa tolerancja na napoje wyskokowe, więc stopniowo zaczynają zwiększać spożywane ilości, by osiągnąć ten sam efekt, co wcześniej. Robią się nerwowi w sytuacjach, gdy nie mają dostępu do alkoholu. W czasie spotkań towarzyskich i uroczystości narzucają szybkie tempo picia, inicjując opróżnianie kolejnych kieliszków.

Jeśli pacjent i jego otoczenie zignorują wymienione wyżej sygnały ostrzegawcze, prawdopodobnie dojdzie do eskalacji problemu, a sam chory całkowicie straci zdolność kontrolowania ilości wypijanego przez siebie alkoholu, a także momentów rozpoczęcia i zakończenia picia. Zacznie robić to również w niedozwolonych sytuacjach, np. przed ważnymi spotkaniami służbowymi, przyjmując leki oraz przed jazdą samochodem. Wcześniejsze wartości, pasje i zainteresowania, a nawet ważne relacje przestaną mieć dla niego znaczenie, ustępując pola potrzebie ciągłego przyjmowania środka uzależniającego. Dadzą o sobie znać także fizyczne objawy nałogu, czyli głód alkoholowy oraz objawy abstynencyjne. Mimo to wciąż nie będzie gotów zrezygnować z picia, a nawet wciąż może utrzymywać, że całkowicie kontroluje sytuację.

Alkoholizm: leczenie domowe

Leczenie uzależnień może przebiegać w formie stacjonarnej lub ambulatoryjnej. Ta pierwsza wiąże się z całodobowym pobytem w odpowiedniej placówce, zaś druga polega na regularnym stawianiu się w poradni terapeutycznej. Z pewnością ma ona wiele zalet, które potencjalnie mogłyby zaważyć na ostatecznym wyborze. Przede wszystkim, na początku jest nieco mniej wymagająca dla pacjenta, zajmuje mniej czasu, jest mniej kosztowna, a na dodatek nie wymusza tymczasowej nieobecności w pracy i zaniedbywania innych obowiązków. Dzięki temu pozwala na bieżąco sprawdzać skuteczność stosowanych oddziaływań w naturalnym środowisku, w którym mogą pojawić się pokusy powrotu do dawnych nawyków. Jednocześnie gwarantuje prywatność i dyskrecję, ponieważ nie wymusza tłumaczenia się ze swojej nieobecności szefowi, współpracownikom czy przyjaciołom. W przypadku niektórych osób możliwość przebywania we własnym domu i nie rozstawania się z najbliższymi może także dać większe poczucie bezpieczeństwa oraz komfort, który jest niezbędny do sumiennej pracy nad własnymi słabościami, destrukcyjnymi przekonaniami oraz schematami postępowania.

Ośrodek terapii uzależnień

Alternatywą dla leczenia domowego, zwanego również ambulatoryjnym, jest terapia stacjonarna. Pomimo licznych zalet tego pierwszego, pobyt w ośrodku wydaje się zdecydowanie bardziej efektywny. Przede wszystkim gwarantuje on wiele godzin oddziaływań terapeutycznych każdego dnia, co pozwala na znacznie szybsze osiągnięcie pierwszych efektów. Można powiedzieć, że przebywanie w tego rodzaju placówce niejako wymusza zatrzymanie się i skupienie się wyłącznie na własnym dobrostanie oraz procesie zdrowienia. Dodatkowo wiele takich miejsc znajduje się z dala od miasta, co skutkuje odseparowaniem się od dotychczasowego środowiska oraz bodźców, które mogłyby wywołać nawrót (np. osób, z którymi dany nałogowiec spożywał alkohol, lokalizacji oraz okoliczności, w których sięgał po kieliszek, sklepów monopolowych itp.), a także sposobnością do wyciszenia się i nawiązania kontaktu z naturą. Warto też pamiętać, że w takich placówkach chorzy mają całodobowy dostęp do pomocy medycznej i wsparcia specjalistów, co znacznie zwiększa szanse na sukces terapeutyczny.

Każdy ośrodek leczenia alkoholizmu stosuje kilka metod pomagania pacjentom. Pierwszym z nich jest terapia grupowa, podczas której alkoholik ma okazję poznać historie innych (które uświadamiają mu, że nie jest sam ze swoim problemem i mogą stanowić źródło inspiracji oraz nadziei na powodzenie). Dodatkowo, jako że osoby cierpiące na to zaburzenie często doświadczają poważnych deficytów w sferze społecznej, podczas spotkań grupowych mają szansę nabyć te kompetencje, a przy okazji zawrzeć nowe znajomości.

Kolejną techniką jest terapia indywidualna, polegająca na spotkaniach z profesjonalistą sam na sam. Dzięki takiemu układowi terapeuta może się skoncentrować na pacjencie, który przy okazji korzysta z kameralnej atmosfery, sprzyjającej poruszaniu bardzo prywatnych tematów.

Niezwykle istotnym elementem terapii uzależnień jest też tzw. psychoedukacja, która może się odbywać zarówno w czasie sesji terapeutycznych, jak i odrębnych wykładów. W konsekwencji tych działań pacjenci dowiadują się, na czym polega ich nałóg i jego mechanizmy, w jaki sposób alkohol wpływa na organizm, a także jakie są metody stosowane w terapii oraz jej cele.

Inną bardzo ważną kwestią jest tzw. trening asertywności. Szczególnie istotne jest asertywne odmawianie picia, jednak nie można sprowadzać tego zagadnienia do umiejętności mówienia „nie”. Jego głównymi założeniami są szacunek zarówno do siebie, jak i do innych ludzi oraz ich odrębności. Chorzy uczą się więc nieagresywnego wyrażania swoich potrzeb, opinii i emocji, budują stabilną samoocenę oraz przygotowują się do zdrowego nawiązywania i podtrzymywania relacji międzyludzkich.

Wreszcie, w większość placówek tego typu udostępniane są także różne atrakcyjne formy spędzania wolnego czasu, które mogą stać się ciekawą alternatywą dla picia. Może to być np. aktywność fizyczna: wycieczki piesze lub rowerowe, gra w piłkę, pływanie lub gry zespołowe. Sport pomaga zapomnieć o problemach oraz wyładować negatywne emocje. Podobny efekt można uzyskać poprzez terapię sztuką, dzięki której alkoholicy uczą się wyrażać siebie. W ośrodkach dostępne są też telewizory, Wi-Fi, a także biblioteki. Dzięki temu każdy pacjent ma szansę znaleźć własne pasje i zainteresowania, które będzie kontynuował już po opuszczeniu ośrodka.

Skontaktuj się z nami


    Dane kontaktowe