parallax background

Stacjonarna terapia uzależnień

Do odbycia terapii stacjonarnej motywowani są ludzie, którzy na drodze rozwoju choroby alkoholowej przekroczyli granicę między drugą fazą choroby – fazą ostrzegawczą a fazą krytyczną. Faza ta wyróżnia się znacznym upośledzeniem lub całkowitą utratą kontroli nad ilością i częstotliwością wypijanego alkoholu.

Drugim obszarem, który wskazuje na nasilającą się destrukcję w życiu pacjenta i jego bliskich jest utrata kontroli nad wieloma lub wszelkimi obszarami życia pacjenta: jego zdrowiem, pracą zawodową, relacjami z bliskimi, oraz niemożnością realizacji ról życiowych, wynikających ze statusu społecznego i rodzinnego pacjenta.

Jak wygląda terapia uzależnień?

Wielu pacjentów i ich bliskich często zadaje pytanie o to jak wygląda terapia stacjonarna w ośrodku zamkniętym. Wielu obawia się tego co zastanie w ośrodku, gdyż w przestrzeni publicznej krąży wiele nieprawdziwych, krzywdzących mitów na temat terapii. Wielu pacjentów mówi po przybyciu, że spodziewali się ścisłego reżimu, personelu w białych kitlach, krat w oknach. Tymczasem po przyjeździe są przyjmowani z sympatią i zrozumieniem. Okazuje się, że klimat i warunki panujące w naszym ośrodku bardziej przypominają domową atmosferę niż zakład leczniczy. Ośrodek oferuje terapię w niewielkiej grupie pacjentów, co pozwala zarówno na bardziej indywidualne traktowanie każdego pacjenta, jak i rozpoczynać terapię stacjonarną w każdym momencie. Umożliwia to filozofia indywidualnego planu terapii, określanego po diagnozie, konsultacjach, obserwacji i badaniach pacjenta.

Ile trwa terapia uzależnień?

Często zadawane jest pytanie o długość terapii uzależnień, o czas jej trwania. Stacjonarna terapia uzależnień organizowana jest dla ludzi, który przekroczyli próg uzależnienia fizycznego i psychicznego oraz dla których formy terapii pośredniej są już niewystarczające.

Ponieważ okres pomiędzy nasilającymi się objawami choroby alkoholowej a decyzją pacjenta o podjęciu terapii stacjonarnej to zazwyczaj wiele miesięcy, częściej lat, kondycja psychofizyczna pacjenta trafiającego do ośrodka terapii uzależnień nie jest dobra. To też powoduje, że aby terapia mogła być skuteczna i długotrwale zadziałać w życiu pacjenta, potrzebny jest okres od 6 do 8 tygodni dla jej pełnego przeżycia. Jeżeli pacjent trafia w dobrej kondycji do ośrodka i jest zmotywowany do rozpoczęcia terapii, okres 6 tygodni na ogół jest okresem wystarczającym.

Jeżeli do uzależnienia od alkoholu dochodzą inne uzależnienia (narkotyki, dopalacze, hazard, itp.) lub pacjent ma zdiagnozowane inne zaburzenia psychiczne, wtedy minimalny okres terapii to 8 tygodni.

Przewaga stacjonarnej terapii uzależnień

Przewagą terapii stacjonarnej nad ambulatoryjną (dochodzącą) jest m.in. jej intensywność, minimalizacja ryzyka wystąpienia głodów alkoholowych i przerwania abstynencji oraz czas poświęcony tylko na terapię, wśród innych pacjentów i wysokokwalifikowanej kadry terapeutów, gotowych nieść pomoc pacjentowi z pełnym zaangażowaniem, z determinacją.

Terapia grupowa i indywidualna

Bardzo ważnym elementem terapii jest codzienna praca w grupie terapeutycznej. To taka grupa daje niesamowite możliwości motywacji, identyfikacji z chorobą, wzajemnego wsparcia, jakie pacjenci wzajemnie sobie udzielają w trakcie pobytu. Wzmacnianie motywacji wewnętrznej pacjentów i budowa klimatu sprzyjającego terapii, daje szansę na wyjątkowo dobre wyniki pracy każdemu członkowi grupy terapeutycznej.

Poza pracą grupową, w której m.in. pacjenci dzielą się swoimi pracami indywidualnymi, pacjenci biorą udział w różnorodnych zajęciach warsztatowych, wykładach, projekcji filmów o treściach terapeutycznych, traktujących o problemach związanych z uzależnieniami.

Bardzo ważnym wątkiem codziennej pracy nad sobą są prowadzone przez pacjentów dzienniczki uczuć, gdzie notują oni codzienne emocje, jakie ich spotykają w trakcie dnia. Wiele osób uzależnionych ma ogromne problemy z radzeniem sobie, rozpoznawaniem i przeżywaniem swoich uczuć i emocji. Często choroba alkoholowa czy inne uzależnienia nazywane są chorobą emocji, a jednym z głównych mechanizmów uzależnionego funkcjonowania jest mechanizm nałogowego regulowania uczuć.

Bardzo ważnymi blokami tematycznymi są zagadnienia związane z głodem w uzależnieniach, wiedza o wyzwalaczach choroby, o mechanizmach uzależnionego myślenia oraz o rozlicznych narzędziach i zaleceniach, które pozwolą radzić sobie pacjentowi po wyjściu z ośrodka zarówno ze swoimi emocjami bez środków psychoaktywnych.

Treningi umiejętności interpersonalnych

Jednym z bardzo przydatnych treningów odbywanych w trakcie terapii jest trening TAZA – trening asertywnych zachowań abstynenckich. To trening w umiejętności odmawiania picia i ochrony swoich praw, swojej godności. Pacjenci wychodząc z terapii mają pełną świadomość, że ich trzeźwość to naturalny stan człowieka, że nie jest to powód do wstydu, lecz do dumy, że ich życie nie potrzebuje żadnych chemicznych protez, aby dobrze żyć.

Dla wielu pacjentów terapia stacjonarna z czasem zaczyna się jawić jako wyjątkowe wydarzenie emocjonalne, intelektualne, niezwykle rozwojowe, dające impuls do dalszej pracy nad sobą po wyjściu z ośrodka. Gdyż proces terapii nie kończy się na pobycie w ośrodku, on tak naprawdę tutaj się dopiero zaczyna.

W trakcie pobytu na terapii pacjenci wypracowują swój indywidualny plan dalszego zdrowienia, którego codzienna realizacja daje wręcz gwarancję trzeźwego życia.

Czym jest trening biofeedback?

Nowością wspierającą od pewnego czasu terapię uzależnień jest trening biofeedback.

Obejmuje on naukę realizacji planów i wspomaga leczenie uzależnień poprzez odprężenie, motywowanie, otwartość, wizualizację oraz działanie. Ta nowatorska metoda to fenomen na gruncie neuroterapii, stosowany w zaburzeniach związanych ze stresem, w zaburzeniach lękowych, uzależnieniach, nerwicach, migrenach a nawet schizofrenii.

Skontaktuj się z nami


    Dane kontaktowe