parallax background

Jak leczyć alkoholizm farmakologicznie?

Wiele osób spożywających alkohol przyznaje, że alkohol: odpręża, zmniejsza napięcie, relaksuje, odstresowuje, poprawia humor, nadaje odwagi, przełamuje bariery i nieśmiałość, a ogólnie – poprawia samopoczucie pijącego.

W przypadku osób, dla których spożycie alkoholu staje się źródłem problemu – w walce z chorobą alkoholową stosuje się leczenie farmakologiczne, które łagodzi skutki zespołu abstynencyjnego i np. odbiera możliwość odczuwania przyjemności po spożyciu alkoholu.

Dawniej stosowano terapię farmakologiczną ograniczoną do terapii alkoholowych zespołów abstynencyjnych oraz zaburzeń psychotycznych lub depresyjnych. Obecnie, znane są również sposoby leczenia samego uzależnienia od alkoholu.

Leczenie farmakologiczne powinno być jedynie uzupełnieniem indywidualnych oddziaływań psychoterapeutycznych, terapii grupowej i środowiska (osób najbliższych). Leki mają wspomóc proces leczenia alkoholizmu, łagodzić zespół abstynencyjny i inne dolegliwości związane z odtruwaniem organizmu.

Leczenie alkoholizmu – leki

Naltrekson

Zapobiega euforyzującemu działaniu alkoholu, hamuje pozytywne wzmocnienie, dzięki czemu osoby stosujące lek, nie odczuwają przyjemności ze spożywanego alkoholu. Naltrekson zmniejsza aktywację układu nagrody po spożyciu alkoholu (zmniejsza tym samym działanie endorfin).

Jest skutecznym lekiem w terapii uzależnienia od alkoholu zwłaszcza u osób borykających się z odczuwaniem silnego głodu alkoholowego. Wyniki badań potwierdzają znaczną poprawę leczenia i terapii osób uzależnionych – zmniejsza się ryzyko powrotu do intensywnego i niekontrolowanego picia.

Zauważa się pozytywną korelację między zażywaniem leku, a długością utrzymania się abstynencji u pacjentów. W niektórych wynikach badań – środek obniżający odczuwanie głodu alkoholowego o ok. 20-30%.

Analiza danych wyłącznie w grupie osób o wysokim poziomie współpracy (powyżej 80%) wykazała istotną poprawę w zakresie zmniejszenia liczby dni, w czasie których pacjenci sięgali po alkohol1

Naltrekson jest również z powodzeniem stosowany u osób uzależnionych od innych substancji psychoaktywnych, jednak należy zwrócić szczególną uwagę na jego stosowanie u pacjentów, ponieważ Naltrekson wykazuje działanie hepatotoksyczne.

Akamprozat

Akamprozat przywraca równowagę pomiędzy aktywującymi i hamującymi szlakami neuroprzekaźnikowymi w ośrodkowym układzie nerwowym. Skuteczność Akamprozatu w terapii uzależnienia od alkoholu została potwierdzona w licznych europejskich badaniach

Akamprozat stosowany jest zazwyczaj przez inną grupę pacjentów, niż w przypadku Naltreksonu, w tym u osób narażonych na silne objawy uzależnienia fizycznego (również u kobiet o wysokim poziomie lęku).

Zauważa się, że lek Akamprozat łagodzi objawy alkoholowego zespołu abstynencyjnego, jak również wydłuża okres utrzymania abstynencji.

Disulfiram

Disulfiram sprawia, że po spożyciu przez osobę uzależnioną alkoholu, lek wywołuje nieprzyjemne objawy tj.: nudności, ból głowy, wymioty, przyśpieszenie akcji serca, spadek ciśnienia krwi, hipotonia i inne.

Disulfiram stosowany jest również jako „lek-straszak”, zniechęcający do spożywania alkoholu.

Zauważa się, że stosowanie Disulfiramu może być nie tylko doznaniem nieprzyjemnym dla pacjenta, ale również lekiem potencjalnie niebezpiecznym ze względu na nietypowy i kontrowersyjny sposób działania.

Lek prawdopodobnie zmniejsza uczucie głodu alkoholowego, a stosowany w trakcie intensywnej terapii psychologicznej – na korzyść dla pacjenta – wymusza okres abstynencji.

Ponadto warto wiedzieć, że Disulfiram:

  • Nie jest lekiem rekomendowanym dla każdego pacjenta;
  • W formie implantów podskórnych i podpowięziowych okazał się nieskuteczny;
  • Objawy niepożądane pojawiają się niemal natychmiast po spożyciu alkoholu – w przypadku zaprzestania picia, utrzymują się przez około 30 minut;
  • Jednoczesne stosowanie Disulfiramu i alkoholu, wiąże się z nagromadzeniem w organiźmie aldehydu octowego, który zwiększa ryzyko choroby nowotworowej (substancja o działaniu karcynogennym);
  • Z powodzeniem stosowany u osób ze współistniejącym Zespołem Stresu Pourazowego (PTSD) oraz u uzależnionych od kokainy.

Leki na odstawienie alkoholu

Stosowana podczas terapii odwykowej farmakologia ma wspomóc leczenie pacjenta i wspierać walkę w pokonywaniu nałogu. Niektóre leki stosowane są z powodzeniem:

  • w sytuacji podwyższonego ryzyka – np. imprez towarzyska (Naltroksen);
  • w razie potrzeby – jeśli sytuacja związana z obecnością alkoholu, może wiązać się z podwyższonym ryzkiem utraty kontroli lub po spożyciu, w celu zmniejszenia ilości wypitego alkoholu (Nalmafen).

Leki w postaci Akamprozatu i GHB (kwas gamma-hydroksymasłowy) stosowane u pacjenta, są uzupełnieniem terapii nastawionej na całkowitą abstynencję. GHB stosowany jest również podczas leczenia alkoholowych zespołów abstynencyjnych (nie stosuje się u osób uzależnionych od innych substancji lub z cechami osobowości typu borderline).

Podstawową wadą GHB jest również to, że w znacznych ilościach (istotnie większych, niż zalecane i zarejestrowane) cechuje się właściwościami euforyzującymi oraz przeciwlękowymi, dlatego stosuje się go pod ścisłym nadzorem medycznym – jak każdy z wymienionych farmaceutyków.

Kwetiapina, to kolejny lek stosowany u osób, których leczenie ukierunkowane jest na wydłużenie czasu abstynencji, zmniejszenie odczuwania skutków (silnego) głodu alkoholowego. Kwetiapina zmniejsza objawy lękowe, poprawia jakość i długość snu. Lek hamuje układ nagrody i skutecznie wspomaga leczenie terapeutyczne.

Źródła:
Medyczne aspekty uzależnienia od alkoholu: Rozdział IX - Farmakologiczne metody stosowane w terapii uzależnienia od alkoholu, Andrzej Jakubczyk; pod redakcją prof. Marcina Wojnara, Warszawa 2017, PARPA- Państwowa Agencja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych,; ISBN 978-83-88075-15-5

1 Medyczne aspekty uzależnienia od alkoholu: Rozdział IX - Farmakologiczne metody stosowane w terapii uzależnienia od alkoholu, Andrzej Jakubczyk; pod redakcją prof. Marcina Wojnara, Warszawa 2017, PARPA- Państwowa Agencja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych,; ISBN 978-83-88075-15-5

Skontaktuj się z nami


    Dane kontaktowe